woensdag 24 maart 2010

Woensdag 24 maart; Wat is het leven toch dubbel!!!

Vorige week hebben we de kamer van Julian helemaal leeggemaakt en dat was een zware taak.
Nu zijn we volop bezig om diezelfde kamer weer leuk te maken voor Mirthe.
Nu we aan het opbouwen zijn, is het ook wel weer leuk om ernaar uit te kijken!!
Een gedeelte van het behang zit er nu op.
Raar hoor, dat het voetbalbehang heeft plaatsgemaakt voor balletjes behang. Zo blijven we wel in dezelfde sferen!!
Nu maar hopen dat Mirthe zich net zo voorbeeldig gedraagt als haar grote broer Julian altijd deed.
Julian wilde geen rekje bij zijn bed toen hij voor het eerst op een groot bed sliep.
Hij zei: "Nee hoor, ik hoef geen rekje, want ik val er niet uit!"
Hij heeft inderdaad woord gehouden. De eerste week moesten we hem wel een paar keer in het midden van zijn bed leggen, maar hij is er inderdaad nooit uitgevallen.
Ook kwam hij (bijna) nooit uit zijn bed. De eerste weken ben ik hem 2x tegengekomen op de overloop, terwijl hij eigenlijk in zijn bed hoorde te liggen.
's Morgens kwam hij echter nooit uit bed. Als hij wakker was, riep hij altijd en ging pas zijn bed uit als wij op zijn kamer kwamen en we zeiden dat hij eruit mocht komen.
Aangezien Mirthe heel anders is dan Julian, vrezen we dat deze kleine meid niet zo netjes blijft liggen in haar grote bed. Maar goed, de tijd zal dit leren!!!!
Wat ook zwaar is, is het feit dat ik de ene dag een gedicht over Julian maak omdat ik hem zo mis en het andere moment ben ik een gedichtje voor op het geboortekaartje aan het zoeken.
Ook de babykleertjes die Julian en Mirthe hebben aangehad. Ik heb voor allebei een doos met de mooiste kleren bewaard. Maar Julian zijn allereerste rompertje en zijn eerste kleertjes ga ik niet meer bij de baby aandoen.
Julian 30-09-2004
Ook de eerste kleertjes van Mirthe zijn en blijven gewoon van haar.

Mirthe 27-12-2007
Vandaag heb ik een setje kleding gekocht wat deze baby als eerste aan mag.
Verder heeft deze baby niet veel aan de andere kleertjes. Je hebt in juli namelijk niets aan een winterjas maar 56.
Ik kom nu ook steeds babyfoto's van Julian tegen. Ik heb van Mirthe een aantal dezelfde soort foto's gemaakt en ik wil dit van de baby ook gaan doen, om zo de verschillen en de gelijkenissen te ontdekken.



woensdag 17 maart 2010

Woensdag 17 maart; de namenjacht

Al een poosje zijn we bezig om namen te verzinnen voor de baby.
Tja, de leukste namen hebben we tenslotte al gebruikt; Julian en Mirthe
De grote vraag voor ons was: "Gaan we de baby naar Julian vernoemen of niet?"
Vernoemen, ja, op zich heel leuk, maar wil je het dan heel opvallend of juist niet?

Julia: vonden we iets te veel van het goede
Lilian: lag niet zo soepel in de mond
Liane: vonden we toch niet zo leuk
Annelie en Anjulie: bij nader inzien toch geen goede opties
Anke: favoriete zuster van Julian, ook toch niet zo'n goed idee.
Eva:  ped med in Leiden en Julian was stapelgek op haar, maar deze naam komt zo vaak voor.
Sophie: naar het Sophia kinderziekenhuis, dit heeft geen verdere uitleg nodig, maar komt ook zo vaak voor, dus vonden we dit ook niet zo leuk.

Milan: leuke naam, maar begint met een "M" en zouden we deze baby 2 namen moeten geven en omdat Julian en Mirthe allebei maar 1 naam hebben, viel deze dus ook af.
Ilan: vond ik leuk, maar John absoluut niet
Fabian, Jorian en andere namen eindigend op -ian: Nee, dit was toch ook allemaal niet echt wat we zochten
Leon: toch een klassiekere naam.

Uiteindelijk hebben we heel veel namen weggestreept en hebben we nu nog 5 namen over. 2 meisjesnamen en 3 jongensnamen. Deze namen vinden we toch het leukst en hebben eigenlijk allemaal niets met Julian te maken.
Dat geeft ook verder niet, het had leuk geweest, als het wel iets te maken had gehad met Julian, maar Julian zit in ons hart en daar doet de naam van de baby niets aan af of toe.

We zijn er nog niet helemaal uit, maar het einde van de zoektocht is in zicht!!!

vrijdag 12 maart 2010

Vrijdag 12 maart; 20 weken echo

Eindelijk de 20 weken echo gehad. Het was wel heel erg spannend allemaal.
We hebben in de verschillende ziekenhuizen zoveel ellende gezien, dat het toch allemaal niet vanzelfsprekend is om een gezond kind te krijgen.
Op de IC hebben we verschillende baby's aan een hart-long machine zien liggen en sommige baby's waren net rollades. Je zag meer slangetjes, dan baby.
We waren om 9 uur al aan de beurt, dus hoefden we niet zolang te wachten, nadat we uit bed waren.
Ik was wel al om 6 uur al wakker, dus duurde het uiteindelijk voor mij toch nog wel een poosje.
Daar gingen ze dan beginnen. Er was 1 van de verloskundigen bij, die liep stage in het ziekenhuis en volgt een opleiding voor echo scopist.
Het duurde dan wel even voordat ze het hartje bekeken had en ze kon bevestigen dat de kleppen het allemaal deden en dat alle bloedvaten/aders op de juiste plaats zaten.

Alles zag er (voor zover ze natuurlijk kunnen zien) goed uit. De hersentjes zagen er goed uit, het lipje was gesloten, geen open ruggetje, de maag, nieren en verdere ingewanden zagen er ook naar behoren uit.
Ieder handje heeft 5 vingertjes en ook heeft de kleine geen klompvoetjes.
Natuurlijk geeft het geen garantie voor een gezond kind, maar er zijn nu wel een aantal dingen uitgesloten.
Dat is een hele fijne gedachte.
We weten nog niet wat het geslacht is van de baby, dus dat blijft nog een verassing!!!Ik heb wel een voorgevoel en ben benieuwd of mijn gevoel voor de 3e keer juist is.




maandag 8 maart 2010

Maandag 8 maart; de kamer van Julian weer verder leeggeruimd

Vandaag kreeg ik ineens een ingeving. Ik dacht, ik ga de kamer van Julian weer verder leegmaken.
Over een paar weken gaan we het behang eraf halen en nieuw behang voor Mirthe erop plakken.
Ten slotte moet het toch een keer gaan gebeuren
Ik ben eerst nog maar wat foto's gaan maken en toen ben ik in zijn kledingkast begonnen.

Dat was ook meteen de zwaarste klus. Alles kwam weer voorbij. Zijn voetbalshirts, zijn ajax trainingspak, zijn trui die hij voor het laatst heeft aangehad en ook zijn andere kleding die hij de laatste maanden had aangehad. Ook kwam zijn Nike Pet weer tevoorschijn. Die heeft hij de laatste maanden ook altijd opgehad!
Meteen bij het eerste shirt kwamen de tranen al en Mirthe keek me aan en ging heerlijk rustig verder spelen.
Of ze het heel goed in de gaten had, dat het een hele serieuze aangelegenheid was.
Alles kwam ik weer tegen: Julian zijn favoriete speelgoed: De ingepakte vuilnisauto, de hijskraan die hij voor zijn 4e verjaardag heeft gekregen.
Alleen ze garage staat er nog en het ajaxshirt hangt nog aan de kast. Ook zijn bed is nu nog hetzelfde.
De kasten zijn nu allemaal leeg en dit blijft nog even zo, totdat we echt gaan beginnen met klussen.
Een hele lege kamer is helemaal niet om aan te zien.






zaterdag 6 maart 2010

Een nieuwe kamer voor Mirthe

Over een paar weken is het dan zover.......

Dan gaan we beginnen om een nieuwe kamer voor Mirthe te maken.
Eerst moeten we dan nog een zware berg beklimmen, waar we dan ook letterlijk als een berg tegenop zien.
Namelijk dat de kamer van Julian eerst leeg gemaakt moet worden en zal er weer een hoofdstuk afgesloten gaan worden.
We wilden eerst een week met vakantie gaan en dan een paar slachtoffers opzoeken om het behang eraf te halen en er nieuw behang op te plakken.
Uiteindelijk vonden we het toch beter om deze klus zelf te gaan klaren en de confrontatie niet uit de weg te gaan.
We hebben besloten dat Mirthe naar de kamer van Julian gaat met de simpele reden, dat ze nog te klein is om op zolder te gaan slapen.
Ook willen we niet dat de kamer van Julian een museum wordt, die er over 20 jaar nog hetzelfde uitziet.
Met een baby op komst hebben we nu een goede stok achter de deur om aan deze klus te beginnen.

Mirthe kan niet wachten totdat het zover is. Ze kruipt regelmatig onder Julian zijn ajaxdekbed en zegt dan: "Mirthe hier slapen!"
Om eerlijk te zijn is het niet om aan te zien; dat blonde koppie onder dat dekbed.
Eerst had ik de neiging om haar meteen weer uit ZIJN bed te trekken, maar vond dat toch niet eerlijk tegenover Mirthe.
Nu zou ze niet op dat bed mogen liggen en straks MOET ze naar een groot bed.
Voor een kind is dat ook niet echt te snappen en Mirthe kan er tenslotte ook niets aan doen.
Ik heb haar dan ook verteld dat ze eerst nieuw behang krijgt en nieuwe vloerbedekking en een nieuw dekbed en dat ze dan in het grote bed mag gaan slapen.
Dit accepteert ze voorlopig nog, al trekt dat grote bed haar wel steeds en is er dan ook regelmatig te vinden.