We zijn samen voor het eerst boodschappen gaan doen. Het duurde wel een hele tijd voor we weer terug waren. Iedereen vraag naar Julian en het is wel fijn dat iedereen belangstelling heeft en wij zlef ons verhaal kwijt kunnen.
Toen we thuis kwamen zat Julian bij oma Lieneke op schoot en had weer een bloedneus gehad. We schrokken hier wel van, maar het was inmiddels weer gerstopt.
Even later ging Julian weer spelen en zou Mirthe gewassen worden. Julian zat bij mij op schoot en kreeg weer een bloedneus. We hebben toen het Sophia gebeld en konden komen. Ze hebben zijn bloedwaardes nagekeken en de trombo’s waren 23.
De kinderarts zei tegen ons: Als de bloedplaatjes goed zijn, mogen jullie weer naar huis. We moesten toen nog even wachten.
Julian zei toen: Die dokters zeiden toch dat we naar huis mochten. Ongelofelijk dat zo’n klein mannetje zoveel opvangt.
We hebben hem verteld dat zijn bloed ziek is en dat we heel vaak naar het ziekenhuis moeten. Hij ziet gelukkig de ernst van de situatie niet in.
Wij des te meer. Er zijn heel wat tranen gevloeid.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten