Zondag 23 maart

Om 6 uur 's morgens riep Julian. Ik ging naar hem toe en hij vroeg of ik in zijn neus wilde kijken. Ik heb hem meegenomen naar de douche, want in zijn kamer kon ik niets zien. Toen we in de douche kwamen, begon het weer te stromen. Hij had weer een bloedneus. Het was vrij heftig en hebben meteen het ziekenhuis in Dirksland gebeld. We mochten komen.
In het ziekenhuis aangekomen, bleef het stromen. De verplegind deed eigenlijk niet zoveel. We moesten wachten totdat dr Messemaker kwam. Toen zijn om 7 uur kwam, was het bloeden van het 1 op het andere moment gestopt. Julian mocht op een bed gaan liggen en zo kon hij nog even slapen en gingen ze kijken of hij nog trombo's nodig had.
Om 9 uur kreeg hij weer een bloedneus. Ze hebben er toen een prop in gedaan. Dit vond Julian vreselijk. Ze hebben toen meteen infuus geprikt. Dit ging zonder emla zalf en in 1 x goed. Zijn trombo's waren 13. Zijn HB was 4,9. We moesten wachten op de trombo's. Dit duurt meestal wel een paar uur.
Hans en Fransien zijn nog even langsgeweest. Ze hadden nog een paascadeautje meegenomen. Wij kregen zelf nog paasontbijt en een paasgebakje. Dit was toch wel lekker.
Later die middag mochten we kiezen of we nog een nachtje bleven of dat we naar huis gingen. Medisch gezien mochten we naar huis. Voor onze gemoedsrust mocht hij ook blijven. We hebben er toen voor gekozen om toch naar huis te gaan. We blijven toch ongerust en wat dat betreft, zou hij nog 4 weken opgenomen kunnen worden. De angst voor een bloedneus zit er goed in. Opa Cees en Oma Leuni zijn ook nog even gekomen. We waren om 17 uur thuis.
We hebben toen chinees gegeten en zouden Julian naar bed brengen. Hij lag eindelijk op bed, nadat we handschoenen, een zetpil, een verhaaltje en tanden gepoetst hadden. Hij wilde toen nog een "kommetje" melk drinken. Oma Lieneke ging hem halen en droeg hem naar beneden. Halverwege de trap, vielen ze samen naar beneden. Het was een enorme klap en we zijn ontzettend geschrokken. Gelukkig viel het mee. Julian had wat schaafplekjes op zijn rug. Oma Lieneke had ook last van haar rug. Na even bijgekomen te zijn van de schrik is Julian toch gaan slapen.
Een mens kan veel hebben, maar op een gegeven moment houdt het wel op. Het was een stressvolle dag.