Om 0.30 uur ging Julian zijn neus toch bloeden. We hebben het met een doekje schoon geveegd en bloedde gelukkig niet door. Wel wilde hij nog (hoe kan het ook anders) een lange vinger en beloofde aan zuster Ivonne dat hij daarna ging slapen. Dit deed hij gelukkig.
Julian werd om 7.30 uur wakker nadat hij de rest van de nacht goed geslapen heeft. Vandaag werd het extra spannend, omdat we nog steeds niet definitief wisten of we naar Leiden konden.
Om 10.00 uur kregen we te horen dat de ambulance besteld was en Julian naar Leiden overgebracht zou worden. Er kwamen nog veel artsen en verpleegkundigen langs om gedag te zeggen. De naam Julian is heel bekend geworden onder de dokters de afgelopen dagen. Om 11.10 uur was het ambulancepersoneel op de afdeling en konden we dan eindelijk naar Leiden vertrekken.
Om 12.30 uur is Julian gelijk in de tent gelegd. Deze mag nog wel even open blijven. Julian keek wel even heel beteuterd. Later trok hij wel bij en liet aan papa zien waar de kaarten opgehangen konden worden.
Papa was wat later, hij heeft in de file gestaan. Een ambulance heeft hier van die handige lampjes voor, zodat we over de vluchtstrook langs de file konde rijden.
Er zijn tig buisjes bloed afgenomen en zijn we voorgesteld aan diverse mensen.
Ook is de zuurstof er vanmiddag afgegaan. Hij had gisteren een bloedneus gehad en ademde toen veel door zijn mond, terwijl de saturatie toch mooi hoog bleef. Zuster Nancy zei: we proberen het wel en het zuurstofgehalte bleef keurig tussen de 95 en 100 %
Het duurde even voordat Julian in slaap viel, maar uiteindelijk gaf hij zich over en kon John ook naar het Ronald MC Donaldhuis komen. Ik was inmiddels orde aan het scheppen in de chaos. Het valt niet mee om vele spullen een plekje te geven.
Om 22.15 uur belde het ziekenhuis dat Julian een bloedneus had. Hij huilde niet, maar de verpleging wilde het wel even laten weten en vroegen of we even kwamen, nu Julian voor de eerste nacht alleen was. Binnen een half uur sliep hij weer.
Julian werd om 7.30 uur wakker nadat hij de rest van de nacht goed geslapen heeft. Vandaag werd het extra spannend, omdat we nog steeds niet definitief wisten of we naar Leiden konden.
Om 10.00 uur kregen we te horen dat de ambulance besteld was en Julian naar Leiden overgebracht zou worden. Er kwamen nog veel artsen en verpleegkundigen langs om gedag te zeggen. De naam Julian is heel bekend geworden onder de dokters de afgelopen dagen. Om 11.10 uur was het ambulancepersoneel op de afdeling en konden we dan eindelijk naar Leiden vertrekken.
Om 12.30 uur is Julian gelijk in de tent gelegd. Deze mag nog wel even open blijven. Julian keek wel even heel beteuterd. Later trok hij wel bij en liet aan papa zien waar de kaarten opgehangen konden worden.
Papa was wat later, hij heeft in de file gestaan. Een ambulance heeft hier van die handige lampjes voor, zodat we over de vluchtstrook langs de file konde rijden.
Er zijn tig buisjes bloed afgenomen en zijn we voorgesteld aan diverse mensen.
Ook is de zuurstof er vanmiddag afgegaan. Hij had gisteren een bloedneus gehad en ademde toen veel door zijn mond, terwijl de saturatie toch mooi hoog bleef. Zuster Nancy zei: we proberen het wel en het zuurstofgehalte bleef keurig tussen de 95 en 100 %
Het duurde even voordat Julian in slaap viel, maar uiteindelijk gaf hij zich over en kon John ook naar het Ronald MC Donaldhuis komen. Ik was inmiddels orde aan het scheppen in de chaos. Het valt niet mee om vele spullen een plekje te geven.
Om 22.15 uur belde het ziekenhuis dat Julian een bloedneus had. Hij huilde niet, maar de verpleging wilde het wel even laten weten en vroegen of we even kwamen, nu Julian voor de eerste nacht alleen was. Binnen een half uur sliep hij weer.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten