We zijn net bij Julian geweest en is heel onrustig als wij er zijn. Hij wil dan op schoot zitten, wat natuurlijk niet kan. Hij heeft weer even een slaapmiddel gekregen en heeft net lekker geslapen. Af en toe heeft hij een hoestbui en worden zijn longen leeggezogen. We hebben met de verpleegkundige overlegd dat we een poosje bij hem vandaan blijven, omdat hij dan rustiger is. Ze bellen als er iets is. Voor ons is dat heel raar. Je wilt het liefst bij je kind zijn, maar voor hem is het nu beter dat hij rust krijgt en zijn energie kan gebruiken om aan te sterken.
Wij vroegen aan de verpleegkundigen of hij hier geen trauma aan overhoud. omdat hij met zijn handen vastligt, niet kan praten en wij niet veel bij hem zijn, maar gelukkig kon ze ons enigzins geruststellen dat hij vanwege de rustegevende middelen niet veel onthoud.
Er wordt nog even gewacht met hem van de beademing af te halen, omdat hij nog niet voldoende uitademt. Inademen gaat wel zelfstandig goed, alleen het apparaat bepaald nog hoeveel lucht er naar binnen gaat.
Vanmiddag gaan ze weer bekijken of hij wel of niet van de beademing af kan, maar het zal hoogstwaarschijnlijk morgen pas zijn. Hij gaat in ieder geval steeds een beetje vooruit.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten