Woensdag 7 mei

Julian heeft een redelijk goede nacht gehad. Ze hebben vannacht nog wat slijm uit zijn longen gehaald. De zuurstof staat nu iets lager en de spierverslappers zijn eraf gegaan. Hij gaat als het goed is zo een beetje bewegen. Vandaag wordt er weer een longfoto gemaakt. Al met al is hij iets vooruit gegaan ten opzichte van gisteren. We proberen de moed erin te houden.
Vanavond schrijf ik nog wel even, als het lukt.

We hebben de arts gesproken en er is weer een klein lichtpuntje. Vannacht is hij door het oog van de naald gekropen. De arts ging gisteravond naar huis met een slecht gevoel en werd helemaal blij toen hij vanmorgen de bloedwaarden bekeek. Vanmorgen is er een longfoto gemaakt en die is verbeterd ten opzichte van gisteren. Dit is heel goed nieuws. Hij is er nog lang niet, maar heel voorzichtig komt Leiden weer beetje in beeld. Hij moet eerst van de beademing af en aansterken. Het blijft spannend, maar we zijn hier al heel blij mee. Julian doet het heel goed, het is een echte vechter.

Hier nog even een update van de laatste uren. Het eind van de middag, deed Julian zijn ogen voor het eerst open. Hij wordt nog wel met medicijnen een beetje in een roes gehouden. Volgens de artsen hoorde Julian alles, toen hij in slaap gehouden werd. Ik had daar wel mijn twijfels over, maar toen hij wakker werd en ik aan hem vroeg: Heb je zuster Corry (van de poli) nog gehoord, die is nog bij je geweest, knikte hij "JA" Nu geloof ik ook wel dat hij inderdaad iets hoorde.
Vanwege het beademingsapparaat kan hij niet praten en maakt hij geen geluid. Nu hij iets meer wakker is, heeft hij ook goed in de gaten dat hij alleen moet slapen en dat wij niet bij hem mogen slapen. Hij begon te huilen. De tranen liepen over zijn wangen. Het was heel zielig om te zien. Het viel dan ook niet mee om hem achter te laten. De verpleegkundige adviseerde om toch weg te gaan. Als hij heel onrustig blijft, zal hij weer iets meer slaapmedicatie krijgen. We hebben vanmiddag ook een cd met kinderliedjes bij hem opgezet, die we thuis ook weleens draaiden. Hier wordt hij wel rustig van. Daarnet heeft de zuster hem ook weer opgezet.
Daarnet hebben ze hem nog even iets meer zuurstof gegeven. Hij krijgt nu even een "stoot" zuurstof, zodat het slijm in zijn longen loskomt en ze die dan kunnen uitzuigen. Hiervoor hebben ze ook iets meer slaapmedicatie gegeven, zodat hij hier niets van merkt. Hij ligt nu rustig te slapen. Dit gaan wij ook maar eens proberen.
Vannacht mogen we nog op dezelfde kamer slapen en morgen gaan we naar het Ronald MC Donald huis om te slapen.