Dinsdag 3 juni

Dag +4 na BMT
Gisteravond had Julian 40,2 graden koorts en wilde niet gaan slapen. Uiteindelijk heeft de zuster het aaien van John overgenomen en kon hij ook naar het RMD huis komen.
Het blijft verder een beetje hetzelfde met Julian. 's nachts zakt de koorts en overdag loopt het weer op. We hoeven ons verder niet echt zorgen te maken. Dit gebeurd heel veel bij kinderen. Ze hebben nu ook bloed afgenomen om te kijken of er een schimmel zit, die moet namelijk met andere antibiotica bestreden worden, dan de antiobiotica die hij nu krijgt. (dit is tegen bacterien)
Hij heeft weer veel op schoot gezeten en met Eva (pedmed) koekjes gebakken. Later heeft hij nog met de strijkkralen gespeel, die hij van oma Leuni en opa Cees heeft gekregen. Ze zijn stad en land afgeweest, maar uiteindelijk in een bekende winkel in Ouddorp werden ze toch verkocht. Het zijn grote strijkkralen. (voor de "gewone" is hij nog een beetje te klein)
Hij heeft ook nog een paar keer overgegeven en gaan de medicijnen tegen de misselijkheid verhogen. Ongelofelijk dat hij zijn sonde nog niet heeft uitgespuugd. Gelukkig maar, want het inbrengen is geen pretje. (dit weet hij nog niet, want deze sonde is er op de IC in het Sophia ingegaan) Zijn buurmeisje Ceylin (van 8 maanden) heeft hem al meerdere malen uitgespuugd en eruit getrokken)
Om 17.30 was hij zo moe, dat hij zei: Mijn ogen vallen dicht. Ik ben toen alvast een stukje gaan schrijven en ondertussen heb ik zitten kletsen met de ouders van Dylan (zijn zaalgenoot, die morgen zijn nieuwe beenmerg krijgt)
Om 18 uur werd hij weer wakker. We zijn toen alle medicijnen gaan doen, temperatuur meten, tanden poetsen, met zout water spoelen en "de pasta" (dit is decontaminatiepasta, om zijn mond schoon te houden van bacterien)
Hij wilde eerst op schoot zitten en daarna het hele ritueel, maar daar ben ik niet ingetrapt, want dan wil hij het helemaal niet. (wel een heel goed teken dat hij de zaak weer ging uitproberen, ondanks dat hij nu 39,4 graden koorts had.) Het was niet leuk om hem te zien huilen, maar even later was de lucht alweer geklaard en hebben we wederom naar de oranjecd geluisterd en een boekje voorgelezen.
Opeen zei hij: Ik heb honger en ik wil een banaan. Ik zei, dat hij dan weer wel zijn tanden moest poetsen en spoelen. Dit vond hij geen probleem. Alleen was er geen banaan beschikbaar, maar wel een aardbeienmilkshake. Dit vond hij ook wel lekker. Na 1 slokje had hij genoeg en moesten we toch het ritueel wel over doen, maar dat ging zonder problemen.
Ik had gezegd, dat ik over zijn hoofd zou wrijven, totdat de wijzer beneden was (19.30 uur) en dat ik dan weg zou gaan. Hij sliep toen nog niet, maar de zuster zou het van me overnemen. Straks nog even bellen hoe het is afgelopen.