Dag + 6 na BMT
Vanmorgen was Julian nog wel moe en heeft hij weer op schoot gezeten. Na het wassen en aankleden heeft hij al zijn energie verspeeld.
Zijn haar begon gisteren uit te vallen en hebben vandaag de tondeuse erover gehaald. Zijn hele kussen lag onder de haren en ze kriebelden in zijn gezicht en wilde nu wel dat zijn haar eraf ging. De zuster had gezegd: we zullen wel aan papa en mama vragen of het eraf mag. Hij zei toen: dat mag ik zelf zeggen wanneer het eraf mag! (wij hadden het gisteren al voorgesteld en toen wilde hij niet, waarop wij gezegd hebben: Je mag zelf aangeven wanneer je haar eraf gehaald moet worden.
Het is wel een vreemd gezicht maar hij heeft nu hetzelfde kapsel als papa. Het is de minst erge bijwerking, maar wel confronterend. Ik moet zeggen, het went wel snel.
Vanmiddag heeft hij weer eens een stunt uitgehaald. De tent was dicht en hij wilde de zuster roepen. Hij heeft van tante Lianne en Ome Kees een megafoon gekregen en die had hij gepakt en riep toen: ZUSTER!!!! Ze kwam wel meteen aangelopen en zo hoefde hij niet op het knopje te drukken. We hebben wel ontzettend gelachen toen we het hoorden.
Ook hebben we vanmiddag het wekelijkse gesprek gehad met de dokter en deze was wederom tevreden.
Ze blijven wel goed in de gaten houden of hij geen infecties erbij krijgt, maar dit is een normale procedure.
Vanavond wilde hij nog spelen in het speelgedeelte en hebben we nog maar een slinger gemaakt. Hij heeft zelf alles geknipt. Even later wilde hij nog poffertjes en heeft er 2 happen van geprobeerd, maar hij kon ze niet doorslikken. Zijn slijmvliezen gaan kapot en het deed pijn om te eten. Ook heeft hij nog een paar slokjes melk op.
Hij was toen wel erg moe en sliep heel snel.
Onze wereld stortte 4 dagen na de geboorte van onze dochter Mirthe (27-12-2007) volledig in, omdat er bij onze zoon Julian (30-09-2004)een zeldzame vorm van leukemie werd geconstateerd. Ik ben een dagboek bij gaan houden om zo alles van me af te schrijven. De ziekteperiode van Julian loopt van 30-12-2007 t/m 11-12-2008. Na die tijd heb ik beschreven hoe we geprobeerd hebben om ons leven zonder Julian weer voort te zetten
Geen opmerkingen:
Een reactie posten