Toen ik vanmorgen aankwam trof ik Julian huilend aan. Zuster Leonie had per ongeluk zijn speen op de grond laten vallen en had wel een nieuwe (ook oranje voetbalspeen) gegeven, maar die wilde hij niet. Ook was hij boos dat zijn bed al verschoond was. Vaak doen ze dit als wij er zijn en dan kan hij op schoot zitten. Hij wilde dat ze haar bed opnieuw opmaakte en dat deed ze uiteraard niet.
Hij bleef maar huilen en werd steeds bozer. We hebben toen uiteindelijk de tent maar dicht gedaan en gewacht totdat hij gekalmeerd was. Toen hij weer rustig was, heb ik de tent weer opengedaan en mocht hij alsnog op schoot zitten. Hij was helemaal uitgeput. Dit was niet gek na zo'n driftbui. Eigenlijk waren we er wel heel blij mee, omdat zijn eigen "ik" weer tevoorschijn komt en zich dus goed voelt.
Zijn hb was 4,4 en kreeg hij vandaag weer bloed. Zijn trombo's (bloedplaatjes) waren 8. Hij kreeg ze iedere dag en daar zijn ze maandag mee gestopt. Hij heeft geen bloedingsneigingen (lees: neusbloedingen) meer en geven ze ze nu alleen als het echt nodig is. De koorts wordt ook steeds minder.
Gelukkig wist ik nog niet dat zijn trombo's zo laag waren, vaak kreeg hij als hij boos was een bloedneus. Vanmorgen was het echter niet het geval, dus ook een goed teken.
Later vandaag kwamen we erachter, dat de wind niet hard gezet is, toen de tent voor de 2e keer open is gegaan. Hij heeft 2,5 uur op schoot gezeten, terwijl de wind laag stond. Het is doorgegeven aan de arts, maar ze zei dat we ons geen zorgen hoeven te maken. (foutje bedankt) Ze zijn heel tevreden over hem. Het gaat naar omstandigheden heel goed. De verpleegkundige zei gisteren al, dat veel kinderen er veel slechter aan toe zijn in deze periode. Het blijft nu wachten op de nieuwe cellen. Bij de 1 zijn ze na 10 dagen te zien en bij de ander na 28 dagen. Hij heeft minder last van zijn mond en zou een teken kunnen zijn dat er iets begint te groeien. We zitten dan ook met smart te wachten totdat de artsen ons komen vertellen dat er nieuwe cellen zijn gesignaleerd.
Vanmiddag heeft hij met Annemarie (ped med) een vaderdagcadeautje gemaakt, wat hij meteen had verraden. We moesten er wel om lachen.
Verder heeft hij vanmiddag heerlijk gespeeld en lekker wat rijst gegeten. John is nu nog bij hem. Ik ben benieuwd hoe het bedritueel is gegaan. Hij probeert het tegenwoordig nogal te rekken en kan het weleens wat later worden.
Hij bleef maar huilen en werd steeds bozer. We hebben toen uiteindelijk de tent maar dicht gedaan en gewacht totdat hij gekalmeerd was. Toen hij weer rustig was, heb ik de tent weer opengedaan en mocht hij alsnog op schoot zitten. Hij was helemaal uitgeput. Dit was niet gek na zo'n driftbui. Eigenlijk waren we er wel heel blij mee, omdat zijn eigen "ik" weer tevoorschijn komt en zich dus goed voelt.
Zijn hb was 4,4 en kreeg hij vandaag weer bloed. Zijn trombo's (bloedplaatjes) waren 8. Hij kreeg ze iedere dag en daar zijn ze maandag mee gestopt. Hij heeft geen bloedingsneigingen (lees: neusbloedingen) meer en geven ze ze nu alleen als het echt nodig is. De koorts wordt ook steeds minder.
Gelukkig wist ik nog niet dat zijn trombo's zo laag waren, vaak kreeg hij als hij boos was een bloedneus. Vanmorgen was het echter niet het geval, dus ook een goed teken.
Later vandaag kwamen we erachter, dat de wind niet hard gezet is, toen de tent voor de 2e keer open is gegaan. Hij heeft 2,5 uur op schoot gezeten, terwijl de wind laag stond. Het is doorgegeven aan de arts, maar ze zei dat we ons geen zorgen hoeven te maken. (foutje bedankt) Ze zijn heel tevreden over hem. Het gaat naar omstandigheden heel goed. De verpleegkundige zei gisteren al, dat veel kinderen er veel slechter aan toe zijn in deze periode. Het blijft nu wachten op de nieuwe cellen. Bij de 1 zijn ze na 10 dagen te zien en bij de ander na 28 dagen. Hij heeft minder last van zijn mond en zou een teken kunnen zijn dat er iets begint te groeien. We zitten dan ook met smart te wachten totdat de artsen ons komen vertellen dat er nieuwe cellen zijn gesignaleerd.
Vanmiddag heeft hij met Annemarie (ped med) een vaderdagcadeautje gemaakt, wat hij meteen had verraden. We moesten er wel om lachen.
Verder heeft hij vanmiddag heerlijk gespeeld en lekker wat rijst gegeten. John is nu nog bij hem. Ik ben benieuwd hoe het bedritueel is gegaan. Hij probeert het tegenwoordig nogal te rekken en kan het weleens wat later worden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten