Dag 77 na BMT
Vanmorgen begon de dag niet zo gezellig. Julian wilde toen hij 1 minuut uit bed was al zijn zin hebben. Omdat ik niet toe gaf, begon hij gigantisch te gillen. Ik was het zo zat dat hij niet wil luisteren en zijn zin door wil drijven, heb ik hem dan ook meteen straf gegeven. Het is al een paar dagen "feest" en had het even helemaal gehad met hem. Aan de ene kant voelde ik me schuldig omdat ik hem nu weer streng aanpak. (als je dan aan Dylan en zijn ouders denkt, denk ik: wat ben ik dan moeilijk aan het doen over het feit dat Julian totaal niet luistert) Aan de andere kant moeten wij verder en moet Julian zich gewoon aan de regels houden en moet hij (weer) leren dat hij niet altijd zijn zin kan krijgen.
Gelukkig mocht hij een poosje met Oma Lieneke (konden we allebei afkoelen) mee om naar de bootjes te gaan kijken. Julian vindt het geweldig als de viskisten van boord worden gehaald en met een heftruck worden weggereden. Hij heeft ook nog een gebakken visje gegeten en wilde toen toch weer naar mama toe.
Ondertussen ben ik met Mirthe voor de eerste keer naar het zwembad gegaan. Ze vond het even vreemd, maar later vond ze het toch wel heel erg leuk. Gisteren is ook haar eerste tandje doorgekomen en weer een "mijlpaal" bereikt.
Toen Julian weer thuis was, was de sfeer weer gezellig en hebben we verzonnen wat we vanmiddag voor leuks zouden gaan doen. Uiteindelijk zijn we naar het strand gegaan en hebben daar in het zand gespeeld en schelpjes gezocht.
Later wilde Julian nog even naar de Dolle Beer, waar we een ijsje hebben gegeten. Hij wilde graag kibbeling eten, maar hij mag nog niet "buiten de deur" eten. Hij kan dan ook niet wachten totdat Opa weer gebakken kibbeling voor hem gaat halen in de viswinkel en dat hij weer patatjes kan gaan eten bij "Breen" Ook hebben we hem beloofd, zodra het weer mag van de dokter dat we ook meteen naar het zwembad rennen om te gaan zwemmen. Dit alles komt natuurlijk weer wel, maar zal misschien toch nog wel een 2 a 3 maanden duren.
Het was wel een hele gezellige middag. De avond eindigde wel even vervelend. Tijdens het bedritueel bleek dat Julian 39.1 koorts had en dat betekent bellen naar het ziekenhuis. Gelukkig hoefde hij niet meteen te komen, omdat hij verder totaal niet ziek is. We moeten het wel weer in de gaten houden en heeft hij morgenochtend nog steeds koorts, moeten we weer bellen (en dan eventueel wel komen, al is het alleen maar om bloedkweken af te laten nemen)
Hopen maar dat de koorts morgen gezakt is!
Vanmorgen begon de dag niet zo gezellig. Julian wilde toen hij 1 minuut uit bed was al zijn zin hebben. Omdat ik niet toe gaf, begon hij gigantisch te gillen. Ik was het zo zat dat hij niet wil luisteren en zijn zin door wil drijven, heb ik hem dan ook meteen straf gegeven. Het is al een paar dagen "feest" en had het even helemaal gehad met hem. Aan de ene kant voelde ik me schuldig omdat ik hem nu weer streng aanpak. (als je dan aan Dylan en zijn ouders denkt, denk ik: wat ben ik dan moeilijk aan het doen over het feit dat Julian totaal niet luistert) Aan de andere kant moeten wij verder en moet Julian zich gewoon aan de regels houden en moet hij (weer) leren dat hij niet altijd zijn zin kan krijgen.
Gelukkig mocht hij een poosje met Oma Lieneke (konden we allebei afkoelen) mee om naar de bootjes te gaan kijken. Julian vindt het geweldig als de viskisten van boord worden gehaald en met een heftruck worden weggereden. Hij heeft ook nog een gebakken visje gegeten en wilde toen toch weer naar mama toe.
Ondertussen ben ik met Mirthe voor de eerste keer naar het zwembad gegaan. Ze vond het even vreemd, maar later vond ze het toch wel heel erg leuk. Gisteren is ook haar eerste tandje doorgekomen en weer een "mijlpaal" bereikt.
Toen Julian weer thuis was, was de sfeer weer gezellig en hebben we verzonnen wat we vanmiddag voor leuks zouden gaan doen. Uiteindelijk zijn we naar het strand gegaan en hebben daar in het zand gespeeld en schelpjes gezocht.
Later wilde Julian nog even naar de Dolle Beer, waar we een ijsje hebben gegeten. Hij wilde graag kibbeling eten, maar hij mag nog niet "buiten de deur" eten. Hij kan dan ook niet wachten totdat Opa weer gebakken kibbeling voor hem gaat halen in de viswinkel en dat hij weer patatjes kan gaan eten bij "Breen" Ook hebben we hem beloofd, zodra het weer mag van de dokter dat we ook meteen naar het zwembad rennen om te gaan zwemmen. Dit alles komt natuurlijk weer wel, maar zal misschien toch nog wel een 2 a 3 maanden duren.
Het was wel een hele gezellige middag. De avond eindigde wel even vervelend. Tijdens het bedritueel bleek dat Julian 39.1 koorts had en dat betekent bellen naar het ziekenhuis. Gelukkig hoefde hij niet meteen te komen, omdat hij verder totaal niet ziek is. We moeten het wel weer in de gaten houden en heeft hij morgenochtend nog steeds koorts, moeten we weer bellen (en dan eventueel wel komen, al is het alleen maar om bloedkweken af te laten nemen)
Hopen maar dat de koorts morgen gezakt is!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten