Donderdag 15 januari

Ik ben de hele weel bezig met alle spulletjes van Julian. Ik heb nu 4 plakboeken gemaakt met dingen van Julian. Er zitten, tekeningen, foto's, handtekening van Huntelaar, entreekaartjes Plopsaland, afsprakenkaarten van de ziekenhuizen, sinterklaasslingers enz enz.
Het is heel fijn om hier mee bezig te zijn.
Veel dingen zitten nu geordend in een map en dat kijkt veel makkelijker dan wanneer alles in een doos zit.
Alle herinneringen aan Julian komen weer boven en dat is ook wel fijn. Ook weleens moeilijk. Ik zag deze week de foto's van de periode in Leiden. Toen ik zijn kale koppie zag, kwam ineens weer het besef, wat hij allemaal moest doorstaan.
Deze week hebben we ook de cd van de begrafenis gekregen en beluisterd. Dit was erg mooi, maar wel heel emotioneel.

We hebben zijn quad aan de peuterspeelzaal gegeven. Deze heeft hij van de buren van pa en ma gekregen en heeft hier niet zo heel veel op gereden. Hier konden we wel afstand van doen en nu hebben de kinderen er daar nog wat aan.

Zijn fiets en step staan op zolder. Mirthe kan in ieder geval de step overnemen, als ze groter is en de fiets moeten we nog even bekijken. Ik wil hem absoluut niet weg doen, maar eigenlijk is het toch wel een jongensfiets en is het voor Mirthe niet zo leuk als zij later een jongensfiets krijgt.
Maar goed, we kijken wel wat we er ooi mee doen.

Op zolder is alles nu uitgezocht. Heel veel spullen van ons gaan naar de rommelmarkt.
Julian zijn spullen zijn voor een groot deel uitgezocht. Ik heb al het nieuwe speelgoed, waar Julian nooit mee gespeeld heeft en wat ook leuk voor Mirthe is, op 1 plank in de kast gezet. Het speelgoed waar Julian wel mee gespeeld heeft en voor Mirthe is, staat ook op 1 plank.
Verder heb ik een doos gemaakt, met allerlei dingen, voornamelijk nieuw voor het Sophia kinderziekenhuis. Als we er een keer aan toe zijn, gaan die spullen daarheen.

De rest staat in een hoek op zolder. Er staat een koffer en daar zitten spullen in die echt nooit weg mogen en er staat een doos met dingen die we oooooit wel weg zullen doen, maar wat we nu absoluut nog niet kunnen.
We laten dit nu gewoon een hele poos staan en kijken dan nog eens wat er wel en niet weg kan/mag.

Julian zijn kamer is nog hetzelfde. Ik ga denk ik wel binnenkort wel het 1 en ander uitzoeken. Bijvoorbeeld kleren die hij nooit aan gehad heeft, toch maar alvast naar zolder doen en speelgoed waar Mirthe mee kan gaan spelen, bij Mirthe op haar kamer zetten. Voorlopig zieik dat nog even niet zitten.

Morgen wil ik nog even naar het graf bij Julian, maar ik ga alleen als John vrij is. Heel stom, maar ik durf niet zo goed alleen. Als het zomer is en de vogels fluiten, is het er misschien niet zo somber.
Nu het is gaan dooien, zijn de bloemen wel een heel eind lelijk geworden en moeten we eens even kijken wat er nog kan blijven liggen en wat er weg kan.