Al bijna op de helft van mijn zwangerschap.
Het gaat eigenlijk best snel.
Zwanger zijn is niet echt mijn ding, maar je moet er wat voor over hebben om weer een klein wezen in je armen te sluiten.
Ik heb tijdens de zwangerschap van Mirthe weleens gezegd tegen John: "Als je ooit nog een 3e wilt ga je die maar in China halen, want dit doe ik nooit meer!"
Maar goed, we zijn in de gelukkige positie dat we zelf kinderen kunnen krijgen en uiteindelijk vinden we "eigen bereid" product veel leuker, dus die 9 maanden nemen we maar voor lief.
Steeds vaker krijgen we de vraag: "Willen jullie weten wat het wordt?"
We zijn er inmiddels over uit dat we het niet willen weten.
Ten eerste: omdat ik toch mijn mond niet kan houden en geen zin heb om me 20 weken te gaan kwellen met het feit dat ik niets mag zeggen.
We vinden het ook weer niet zo leuk om het al aan de hele wereld te vertellen.
Ten tweede: maakt het ook helemaal niets uit wat het wordt.
"Hebben jullie dan niet stiekem een voorkeur?" wordt er dan gevraagd.
Ja, ik heb wel degelijk een voorkeur:
Ik hoop dat ons kindje 10 vingertjes heeft, 10 teentjes, oogjes om mee te kijken, oortjes om mee te horen, dat alle organen op de juiste plaats zitten. Kortom een baby die gezond is en vooral ook gezond BLIJFT!!
Onze wereld stortte 4 dagen na de geboorte van onze dochter Mirthe (27-12-2007) volledig in, omdat er bij onze zoon Julian (30-09-2004)een zeldzame vorm van leukemie werd geconstateerd. Ik ben een dagboek bij gaan houden om zo alles van me af te schrijven. De ziekteperiode van Julian loopt van 30-12-2007 t/m 11-12-2008. Na die tijd heb ik beschreven hoe we geprobeerd hebben om ons leven zonder Julian weer voort te zetten
Herinneringen aan Julian
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

Geen opmerkingen:
Een reactie posten