Jaren geleden was het mogelijk om bloed te geven in Stellendam.
2x per jaar werd er een avond georganiseerd om op die manier zoveel mogelijk bloed te verkrijgen voor mensen die het hard nodig hebben.
Jammer dat het op een gegeven moment alleen nog maar in Sommelsdijk kon. Het heeft toen veel Stellendammers er van weerhouden om donor te blijven.
Zo zijn wij toen ook gestopt met het geven van bloed.
Achteraf natuurlijk pure gemakzucht, want we vonden Sommelsdijk te ver, maar we gaan wel met gemak een dagje winkelen in Rotterdam en dat is dan ineens niet te ver.
We hebben er eigenlijk nooit meer zo bij stil gestaan dat het geven van bloed levens kan redden, totdat Julian ziek werd.
Hij heeft in die tijd alles bij elkaar liters bloed mogen ontvangen van donoren die wel de moeite namen om een paar keer per jaar bloed af te staan.
Ik heb toen al gezegd: "Als Julian beter is, ga ik weer bloed geven en wordt ik ook beenmergdonor."
Ook toen Julian uiteindelijk overleden is, bleef ik bij mijn standpunt, alleen duurde het even voordat ik me aanmeldde.
Het 1e jaar had ik simpelweg de energie niet om zelf bloed af te staan.
Het 2e jaar was ik zwanger van Lieke en mocht ik geen bloed geven en dit mag ook niet de eerste 6 maanden na een bevalling.
Aangezien onze kleine meid nu bijna 7 maanden is, leek het me een goed moment om me weer aan te melden bij de bloedbank.
http://www.sanquin.nl/
Ik moet natuurlijk nog wel medisch gekeurd worden en is het misschien nog even de vraag of we wel bloed mogen geven. We hebben tenslotte wel een kind gekregen dat leukemie kreeg.
Om dezelfde reden konden de stamcellen uit het navelstrengbloed van Lieke niet fungeren als laatste redmiddel voor een beenmergtransplantatiepatiënt.
Zij was het zusje van.......
De ziekte die Julian had was absoluut NIET erfelijk en we hadden dit op dat moment ook niet de puf om zijn medisch dossier boven tafel te halen om zo een donorarts te laten bekijken of de stamcellen WEL opgeslagen konden worden.
Als er wel stamcellen geoogst hadden kunnen worden, had ik in Leiden (dat was dan nog voor ons het dichtstbij) moeten bevallen. We zagen toen al die rompslomp niet zitten en hebben hier vanaf gezien.
Maar goed, de kans is op zich wel groot dat we gewoon bloed mogen geven, omdat het een niet erfelijke ziekte betrof en Julian "gewoon" pure pech heeft gehad. En bloed geven is ook anders dan stamcellen afstaan....
Nog even geduld en wachten op een oproep, gesprek/medische keuring en ik ga (hopelijk) weer als donor door het leven......
Geen opmerkingen:
Een reactie posten