Het is nu 3 jaar geleden dat Julian op de IC terechtkwam. Dit was één van de zwaarste dagen tijdens zijn ziekteperiode. Deze dag zal dan ook voor eeuwig in ons geheugen gegrift staan.
Wat een angst, wat een onzekerheid.......
Een aantal dagen later, op moederdag, mocht Julian van de IC af. Dat was het mooiste moederdagcadeau wat ik me kon wensen. Sindsdien is moederdag ook nooit meer hetzelfde geweest en zal ook nooit meer hetzelfde zijn.
Mirthe kreeg afgelopen week een dokterskoffer. Ze is er heel blij mee, want ze wil later dokter worden.
Ze zei eerst tegen me: "Julian is nu niet ziek meer hoor!"
(later zei ze dat hij nu nog wel ziek is, dus wat er in dat koppie rond gaat, weet ik niet, maar ik vond het wel indrukwekkend)
Ook zei de tegen me: "Als Julian nog eens terugkomt, ga ik hem beter maken"
Was het maar waar dat hij terug kon komen.....
Afgelopen week heb ik weer een keer over Julian gedroomd.
Dit is denk ik nog maar de 4e of 5e keer sinds Julian is overleden.
Wat was het fijn om weer even zijn stem te horen en hem even vast te houden.Alleen wat was het een domper om weer wakker te worden en te beseffen dat het maar een droom was.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten