Zwaar gesprek met Mirthe

Ik bracht Mirthe deze week een keer naar bed en ik vertelde haar wat we allemaal gingen doen de komende dagen.
Ik vertelde aan Mirthe dat het a.s. zondag 3 jaar geleden is dat Julian een sterretje is geworden en dat we nog bloemen moesten gaan bestellen die we dan bij hem kunnen gaan brengen.
Ook vertelde ik dat we zondag naar het Sophia Kinderziekenhuis zullenn gaan, waar Julian had gelegen.
"Kan ik hem dan zien?" vroeg Mirthe
"Nee", antwoordde ik. "Julian is niet meer in het ziekenhuis."
Mirthe: "Ik wil hem zo graag echt een keer zien"
"Pffff, meisje, dat gaat niet, want Julian komt nooit meer terug", zei ik.
Vervolgens heb ik haar verteld dat Julian begraven ligt op de plaats waar we altijd naar toe gaan en dat we daarom op die plaats ook bloemen neerleggen.
Mirthe: "Als hij dan onder de grond ligt, dan kunnen we de schelpen toch weghalen en kunnen we hem tpch zien...."
"Nee Mirthe, dat gaat niet, want we hebben hem in een kistje gelegd en die zit dicht," antwoordde ik.
"Kunnen we die niet open maken?" vroeg Mirthe vervolgens..... "Nee, dat gaat niet!"
We kunnen hem in het echt niet meer zien, vertelde ik haar.
Alleen op foto's en filmpjes kunnen we hem nog bekijken en ik kan van alles vertellen over Julian als je dit wilt.
Mirthe zei meteen: "Wil je dan nog een verhaal over Julian vertellen?"
Ik heb haar toen verteld van het Sinterklaasfeest in het Sophia Kinderziekenhuis. Dat Julian bang was dat Sinterklaas niet zou weten dat hij in het ziekenhuis lag. Dat we vaak kleurplaten kleurden en dat we vaak de cd met Sinterklaasliedjes luisterden.
Ik vertelde Mirthe dat Sinterklaas toen een hele grote zak cadeautjes had meegenomen voor Julian en voor haarzelf.
"Niet voor Lieke dan?" Nee, Mirthe, die was er toen nog niet. Oh nee, dat is waar......
Zegt ze: "Het zou toch wel heel erg leuk geweest zijn, als we met z'n 3en hadden kunnen spelen."
"Ja, meisje", Dat zou inderdaad heel erg fijn zijn........


De volgende dag:

"Mama, wonen er nog meer mensen bij Julian in het huis? of eh... waar hij nu woont?" vroeg Mirthe
"Ja, ik denk het wel" antwoordde ik
"Wie dan?" was de vraag van Mirthe
Tja, eh......  Weet je:  "Bij "ouwe" oma heeft ook ooit een "ouwe" opa gewoond?
Ik denk dat hij nu bij Julian woont," heb ik toen gezegd.
Da's gek, zei Mirthe. Ze snapte niet dat ouwe oma ook een tijd samen met ouwe opa heeft gewoond.
"Hoe oud is hij dan nu?" Ik antwoordde: "Meer dan 90 jaar!"
"Is hij ook dood" vroeg ze. Ja, dat klopt.
Normaal gesproken gaan er alleen oude mensen dood, maar heel af en toe gaat er ook een kindje dood, zei ik...
Mirthe: Waarom dan? 

Pffffff, gelukkig stapten we toen uit de auto en ging ze over tot de orde van de dag.
Hoe moet je nu uitleggen aan een kind wat het leven is na dood, terwijl ik het zelf niet eens weet.
Ik wil zo eerlijk mogelijk alles vertellen, maar hoe kan zo'n klein meisje alles nu begrijpen, terwijl ik het zelf allemaal niet begrijp......