Het leren gaat goed en ik heb voor de eerste 2 toetsen allebei een 7.8 gehaald. In totaal krijgen we 8 toetsen en als ik 6 van de 8 toetsen voldoende heb, dan heb ik mijn theoriegedeelte gehaald.
Er volgen ook dan nog praktijk examens voordat ik daadwerkelijk mijn diploma op zak heb.
Hoewel ik het erg druk heb, ben ik wel ontzettend blij dat ik de stap genomen heb om deze opleiding te gaan doen.
De laatste maanden heb ik me dan ook volledig op mijn studie gestort en heb ik voor de rest alles opzij gezet.
Zo ook Julian.......
Natuurlijk denk ik nog steeds iedere dag aan onze lieve knul, maar schakelde mijn gevoel denk ik onbewust een beetje uit.
Ik was alleen maar met mijn studie bezig en verder dacht ik nergens aan, totdat we vorige week op vakantie gingen.
Even niet studeren, even weer tijd besteden aan ons gezin. Een boek lezen, i.p.v. allerlei medische termen. Tja, ik heb die dagen mijn boek over Julian uitgelezen. Ik was er al eerder aan begonnen, maar weer mee gestopt, maar nu was het dan zover dat ik het helemaal gelezen heb.
Uiteraard kwamen alle herinneringen weer boven en ook allerlei cruciale data kwamen weer voorbij.
En zo kwamen we afgelopen maandag ook weer bij 6 mei. 6 mei 2008 zullen we nooit meer vergeten
Het was de dag dat Julian heel kritiek op de IC aan de beademing. Er werd toen gevreesd voor zijn leven. Wonder boven wonder kwam hij hier toen weer bovenop.
Gisteren zijn we voor Lieke een nieuwe kamer gaan kopen. 6 jaar geleden liepen we met peuter Julian in deze winkel en kochten we een nieuwe kamer voor hem. Niet wetende dat hij er maar een klein 1.5 jaar in zou slapen.
Dezelfde verkoopster die ons toen geholpen heeft, hielp ons nu ook weer. Ze zei dat het zo leuk was om 2 meisjes te hebben, maar dat een jongetje ook wel erg leuk was.
Tja, toen hebben we haar maar verteld dat we weten hoe leuk een jongetje in het gezin ook kan zijn.
Ze schrok enorm toen we het verhaal vertelden. Ze kreeg er kippenvel van.
Zelfs de kamer van Julian (nu van Mirthe) stond ook nog in de zaak. Ook hier kwamen de nodige herinneringen weer boven.
En dan komt moederdag weer in zicht!
Pffff, wat eigenlijk een leuke dag moet zijn, is nu zo ontzettend dubbel.
Enerzijds erg leuk dat je moeder mag zijn van 3 kinderen. Lief dat de meisjes met hun zelfgemaakte cadeautjes aan je bed staan, maar zo moeilijk dat het kind dat je tot moeder heeft gemaakt er niet meer bij is.
Het liefst zou ik me een dag verstoppen met mijn hoofd onder de dekens, maar dat kun je nu eenmaal niet maken tegenover de meisjes.
Dus zal ik zondag mijn grootste glimlach opzetten, terwijl mijn hart ook stiekem wel hard huilt....
Gelukkig gaat het over het algemeen alles goed, maar soms komt het gemis ineens weer heel sterk bovendrijven.
De laatste week komt weer alles boven en besef ik nu pas weer echt wat voor heerlijk mannetje we moeten missen.......
Geen opmerkingen:
Een reactie posten