maandag 1 december 2014

De maand december

En zo is het weer december......

Over het algemeen gaat het goed met ons, maar zodra de dagen weer donkerder en korter worden, zakt ons humeur en energiepeil ook weer naar beneden.

Er zijn gewoon teveel ups en downs in deze maand, wat deze maand zo zwaar maakt.
Alle feestdagen, alle verdrietige herinneringen

5 december 

Julian genoot zo van Sinterklaas. Op 5 december 2008 lag Julian op pakjesavond op de IC. Hij had niet eens de kracht om zijn Sinterklaascadeautjes uit te pakken. 
Uiteindelijk had hij nog een opleving op 6 december en heeft hij zijn cadeautjes met onze hulp nog uitgepakt, maar heeft nooit meer met zijn cadeautjes kunnen spelen.

Nu vieren we nog steeds Sinterklaas met de meiden, die ook ontzettend genieten van dit leuke kinderfeest.
De meiden vinden het fantastisch als de Pieten weer zijn geweest en hun schoen heeft gevuld. Lieke is wel wat bang voor Sinterklaas, maar ook zij zingt uit volle borst mee met de Sinterklaasliedjes.
Hoe dubbel is het om dezelfde cd met Sinterklaasliedjes weer te horen als de meiden nu hun kleurplaten aan het inkleuren zijn. De herinneringen aan het ziekenhuis, waar ik samen met Julian dezelfde cd luisterden, terwijl we samen aan het kleuren waren....




11 december
De dag dat Julian is overleden. Deze dag staat voorgoed in ons geheugen gegrift. 
De angst, onzekerheid, verdriet en gemis, nooit zullen we dit alles vergeten.


27 december


Mirthe gaat dit jaar haar 7e verjaardag vieren, compleet met slingers, ballonnen, taart en cadeautjes.
Trakteren en een kinderfeestje horen daar natuurlijk ook bij!!!


Tussendoor ook nog werken, op school helpen, de kerstboom opzetten, vakantie vieren, kerst en Oud en Nieuw vieren met alle nodige herinneringen die we voor altijd met ons meedragen.  
7 december (2008): de dag waarop Julian zijn laatste woorden heeft gezegd
16 december (2008) de dag van de begrafenis
30/31 december: de nacht dat de leukemie bij Julian ontdekt werd en weer denkend aan Oud en Nieuw (2007/2008), waar John en Julian in het Sophia Kinderziekenhuis waren en Mirthe en ik in ons kraambed lagen.

En zo komen we dan totaal uitgeput aan in januari van het nieuwe jaar, waarin we weer een beetje kunnen bijkomen van alle hoogte- en dieptepunten die elkaar zo snel opvolgen dat het bijna niet meer bij te houden is.
Nog een maand en keert de rust en regelmaat weer terug, tegelijkertijd met onze energie en humeur! 













Geen opmerkingen:

Een reactie posten