Dr Venrooij is langsgeweest. Hij voelde zicht er schuldig dat hij het niet herkend had. Wij hadden in november al aan hem gevraagd wat de oorzaak zou kunnen zijn. Ik had op internet gelezen over blauwe plekken en leukemie. Hij zei dat de kans heel klein is en dat we wel bloed mochten gaan prikken voor onze gemoedsrust.
Hij zei dat het wel een hele opgave zou worden met een mannetje van 3 jaar. We waren op dat moment weer gerustgesteld en besloten om geen bloed te laten prikken. We nemen hem dan ook niets kwalijk. Een huisarts maakt in zijn carriere (30 jaar) gemiddeld 0 tot 1 geval van leukemie mee. Het is dan ook niet gek, dat hij zei dat de kans heel klein is.
Verder krijgt Julian nu ook 3 soorten antibiotica en tabletten voor zijn nieren. Deze geven we met een spuitje. Hij wil dit natuurlijk niet, maar met een hap van een cracker is het wel te doen. De tabletten voor zijn nieren stoppen we overal in. Op een cracker onder de pindakaas of in een patatje.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten