Eén van onze grotere angsten werd werkelijkheid. Om 6 uur ’s morgens kreeg Julian een bloedneus. Omdat de trombo’s de vorige dag heel laag waren, gierden de zenuwen door ons lijf.
We hebben toen 112 gebeld. De ambulance uit Goedereede was bezig en er moest er 1 uit Brielle komen. Deze ziekenwagen reed op de dam en werd weer weggeroepen voor iemand met hartproblemen. Er werd toen gebeld of we toch zelf wilden rijden, want anders moest er 1 uit Barendrecht komen. Als het niet zou lukken, konden we de auto aan de kant zetten en alsnog bellen, dan zou er 1 uit Rotterdam komen. Oma Lieneke is toen meegegaan en heeft Julian op schoot genomen en zijn neus dicht gehouden. Toen we in het Sophia aankwamen, was het bloeden gestopt. De bloedneus heeft 1,5 uur geduurd.
We hebben die morgen het licht aangedaan op de daycare. Om 8.45 uur heeft dr vd Heuvel het infuus geprikt.
Hij heeft toen eerst nog trombo’s gekregen.
Julian moest nuchter blijven, dit viel niet mee. Om 11.30 uur mocht hij richting OK.
Hij kreeg een beenmergpunctie en een botbioptie.
John is met hem meegegaan toen hij onder narcose ging. Ik was bij hem toen hij weer wakker werd in de uitslaapkamer.
Omdat hij ook nog een echo kreeg van zijn buik, mocht hij daarna nog niet eten en drinken. Hij kreeg ook nog bloed via het infuus. Julian was zo leeg, dat hij zicht helemaal niet lekker voelde.
Zuster Jannie heeft toten geregeld dat hij een beschuitje kreeg en een glas roosvicee.
Daar knapte hij wel van op. Om 14.30 uur kreeg hij de buikecho. Hij heeft 25 minuten heel goed stil gelegen. De bloedtransfusie gaat helaas niet zo snel als de trombo’s. We waren pas op 17.10 uur klaar. Het was een lange en vermoeiende dag
Geen opmerkingen:
Een reactie posten