’s morgens heeft Julian heel goed meegewerkt met wassen en aankleden. Ook nam hij heel snel zijn medicijnen in. We waren om 7.30 uur al helemaal klaar voor vertrek naar Rotterdam.
We nemen altijd veel tijd, omdat Julian niet altijd alles zo vlot doet, maar nu hadden we een makkie. Voor we weggingen kwam er een beetje bloed uit zijn neus. Angstvallig heb ik het onderweg in de gaten zitten houden. Ik was blij dat we er waren. Als hij een bloedneus in het ziekenhuis krijgt, is er genoeg hulp beschikbaar.
In de wachtkamer wilde Julian zijn neus snuiten. Er kwam een hele sliert uit en een beetje vers bloed mee. Hij kreeg een lichte bloedneus. Zuster Nel heeft was neusspray in zijn neus gedaan. Het stopte snel. Trombo’s waren 16 en zijn hb was 4,8
Op de dagbehandeling was het vol en moesten we naar boven. Dit was wel iets ongezelliger, maar het is niet anders.
We hebben nog wel lekker gespeeld met megabloks en hebben zitten rijmen.
Hij had dit nog nooit gedaan, maar had snel door wat de bedoeling was van het rijmen van woorden.
Door het toedienen van het bloed, duurde het weer een paar uur, voordat het ingelopen was.
Het was dus weer een lange sessie.
Onze wereld stortte 4 dagen na de geboorte van onze dochter Mirthe (27-12-2007) volledig in, omdat er bij onze zoon Julian (30-09-2004)een zeldzame vorm van leukemie werd geconstateerd. Ik ben een dagboek bij gaan houden om zo alles van me af te schrijven. De ziekteperiode van Julian loopt van 30-12-2007 t/m 11-12-2008. Na die tijd heb ik beschreven hoe we geprobeerd hebben om ons leven zonder Julian weer voort te zetten
Geen opmerkingen:
Een reactie posten