Weer naar het Sophia. Trombo’s waren 13 of 16. Dat was ons niet helemaal duidelijk. Het is in ieder geval laag en moet hij toch weer bloedplaatjes krijgen.
Julian heeft met een duplohuis gespeeld met een deur met een echte bel. Dit vond hij wel leuk. We waren om 13.00 uur thuis.
Julian wilde graag koekjes bakken met de vormpjes die hij van Cora heeft gekregen. We hebben sterretjes en bloemetjes koekjes gemaakt.
Het was weer heerlijk weer en zijn nog even naar Middelharnis geweest. We hadden nog een cadeaubon liggen voor Mirthe en wilden die besteden. Helaas was de winkel gesloten. Niet alle winkels zijn open op maandagmiddag.
We hebben nog wel een pet gekocht voor Julian voor de zomer. Eerst wilde hij hem niet passen, maar toen we vertelden dat zijn haar uit gaat vallen door de zware medicijnen en dat zijn hoofd dan snel verbrand, wild hij hem wel passen. Hij vond het wel stoer staan.
Voor Mirthe hebben we haar eerste schoenen gekocht.
’s Avonds kreeg ik weer een dip. Het is ook zo zwaar. Je bent de hele dag bezig met de kids en met name met Julian. Hij moet zijn medicijnen innemen, voordat hij ’s avonds op bed ligt is het ook best laat en blijft er weinig tijd over voor jezelf om even op te laden. Dat breekt je soms wel op.
Onze wereld stortte 4 dagen na de geboorte van onze dochter Mirthe (27-12-2007) volledig in, omdat er bij onze zoon Julian (30-09-2004)een zeldzame vorm van leukemie werd geconstateerd. Ik ben een dagboek bij gaan houden om zo alles van me af te schrijven. De ziekteperiode van Julian loopt van 30-12-2007 t/m 11-12-2008. Na die tijd heb ik beschreven hoe we geprobeerd hebben om ons leven zonder Julian weer voort te zetten
Geen opmerkingen:
Een reactie posten