Dinsdag 24 juni

Dag + 25 na BMT
Vandaag geen bloedafname, dit gebeurd morgen weer.
Julian heeft vanmorgen gestoeid met papa en was erg moe toen ik kwam. Het is vandaag de 1e dag dat hij zich verveelde. Ik stelde vanalles voor, maar Julian had nergens zin in.
Op een gegeven moment zei de verpleegkundige. Je trui is wel erg wit, kun je die niet gaan kleuren. We hebben toen aan Eva (ped med) om textielstiften gevraagd en hebben zijn witte trui gekleurd. Het resultaat is erg leuk geworden.
Vanmiddag heeft hij met Eva met de zandbak gespeeld. Het was geen echt zand, maar gemaakt van meel en zout. Eva had wel speelzand besteld, toen die hoorde dat Julian kwam, maar dat moet worden bestraald en bewerkt, voordat het de tent in mag. Ze heeft het dan ook nog niet terug gehad. Hij vond dit ook een superidee en heeft heerlijk gespeeld.
Vandaag ook de dietiste gesproken. Als ze Julian zijn bacterien terug gaan geven, gaan ze overdag stoppen met de sondevoeding en kijken wat hij zelf gaat eten. We moeten hier geen wonderen van verwachten, maar ieder beetje is meegenomen. Hij heeft nu heel vaak geen trek, mede doordat hij vol zit door de sondevoeding. Ook door de zware medicijnen, die hij heeft gehad, heeft hij geen honger en vaak is ook de smaak veranderd. Hij heeft zelfs geen trek in patat. Gisteren heeft hij een half patatje op.
Vandaag heb ik maar een kort bedritueel gehad. Ik ben zelf bij de eerste hulp geweest in het ziekenhuis. Vanmorgen ben ik iets te enthousiast de trap op gelopen en gestruikeld. Ik kwam toen met mijn hand tegen de trapleuning. In de 1e instantie voelde ik alleen 2 vingers. Later vandaag deed heel mijn hand pijn en kon er niets mee vastpakken. De verpleegkundigen en John vonden dat ik er naar moest laten kijken en hebben naar de 1e hulp gebeld.
Ik kon komen, alleen ben je daar niet de enige en duurde het even voordat ik aan de beurt was. Hij is gekneusd en moet hem wel blijven bewegen. Met genoeg pijnstillers gaat dit redelijk. Typen duurt nu ook iets langer.
Eenmaal bij Julian op de afdeling gekomen, had hij zijn medicijnen ook al gehad en hoefde ik alleen nog maar voor te lezen. We hebben wel veel verhaaltjes gelezen en toen de tent eenmaal dicht was, sliep hij binnen 5 minuten.