Woensdag 20 augustus

Dag 82 na BMT
Julian blijft koorts houden. Gisteravond had hij 38.8 en hebben we weer gebeld naar het ziekenhuis. Omdat hij nog steeds aan het voetballen was, maakten ze zich geen zorgen en moesten we wel vanmorgen even naar de poli bellen.
Dr Bredius wil hem toch morgen zien. Hij vindt dat het nu teveel "rommelt" in zijn lichaam. Vanmorgen had hij 38.5. Hij zit al de hele dag als een dood vogeltje op de bank en ligt nu te slapen. Als hij straks wakker wordt ga ik zijn temp nog een keer meten en als hij niet actiever wordt na het slapen, gaan we het ziekenhuis bellen of we niet eerder moeten komen.
Ik vrees dat we de komende dagen in Leiden door gaan brengen. Mocht het zo zijn, kan het zijn dat we niet direct internetverbinding hebben, maar probeer jullie op de hoogte te houden en als we thuis zijn morgenavond (wat we natuurlijk hopen), komt er in ieder geval weer verslag.
21.00 uur: Nog even een verslag van de rest van de dag. Toen Julian wakker werd was zijn temp 39.1 en heb wederom het ziekenhuis gebeld. Ik mocht hem paracetamol geven en als we het echt niet vertrouwden mochten we vandaag al komen. We hebben afgesproken dat we het nog aan zouden kijken totdat het bedtijd was voor Julian.
Nadat ik hem paracetamol heb gegeven, kwam hij weer tot leven en wilde zelfs eten. Hij heeft toen wat rijst en knakworstjes gegeten en wilde zelfs mee Mirthe bij Opa en Oma brengen. Mirthe gaat vannacht logeren. We moeten morgen om 7 uur al weg, omdat we om 9 uur in Leiden moeten zijn. Tijdens het bedritueel was zijn temperatuur gezakt naar 37.7
We zijn wel erg benieuwd wat ze morgen gaan zeggen en of hij moet blijven. De tassen staan in ieder geval ingepakt en kunnen hopelijk in de auto blijven staan.
Aan de andere kant is het eigenlijk helemaal niet erg als hij moet worden opgenomen. Zo kunnen ze hem goed in de gaten houden en tijdig gaan behandelen als zijn lichaam het zelf nog niet kan. (dit stellen ze wel zo lang mogelijk uit, omdat ze liever zien dat zijn lichaam het zelf gaat doen en je teveel nieuwe cellen vernietigd met behandelen, en dan weer opnieuw moeten groeien.)
Maar goed; morgen weten we meer!