Vanmorgen had Julian weer 39.3 graden koorts. In Leiden aangekomen heeft dr Bredius Julian nagekeken.
Omdat hij zelf wel veel T cellen aanmaakt, willen ze toch proberen om te kijken of hij zelf het virus kan bestrijden. Ook hebben ze kweken genomen van zijn neus en keel, omdat hij ook verkouden is. Daar krijgen we maandag ook de uitslag van. Het CPR was 29 en als dat hoger geworden is, zal hij antibiotica krijgen.
Later vandaag kregen we de uitslag te horen van het chimerisme. De granulocyten waren 100% en de monocyten waren 96%. Hier waren ze (en wij) uiteraard niet blij mee. Dit kan van alles betekenen. Het kan als het virus voorbij is, weer gaan stijgen, maar het kan ook betekenen, dat zijn eigen cellen terug zijn en dan hebben we een probleem. Ze kunnen dan nog wel een boost donorcellen geven en hebben ze ook nog wel wat medicijnen om te proberen het weer op te krikken, maar is natuurlijk niet zo prettig.
Ik vroeg aan Dr Bredius; Moeten we ons zorgen maken en toen zei hij: Het is natuurlijk beter als het 100 % is, maar het kan nog stijgen, maar het zal een heel onzekere tijd worden (blijven). Het kan alle kanten op gaan! Niemand weet dus wat er gaat gebeuren.
Maandag krijgt hij nog een keer de immuunglobuline en misschien ook volgende week een beenmergpunctie. Julian is nu in ieder geval wel thuis en mogen hem paracetamol geven en als hij zieker wordt, moeten we weer bellen.
Al met al een domper op deze dag. We waren zo blij dat hij mee mocht naar huis en vanmiddag dit vervelende bericht.
Omdat hij zelf wel veel T cellen aanmaakt, willen ze toch proberen om te kijken of hij zelf het virus kan bestrijden. Ook hebben ze kweken genomen van zijn neus en keel, omdat hij ook verkouden is. Daar krijgen we maandag ook de uitslag van. Het CPR was 29 en als dat hoger geworden is, zal hij antibiotica krijgen.
Later vandaag kregen we de uitslag te horen van het chimerisme. De granulocyten waren 100% en de monocyten waren 96%. Hier waren ze (en wij) uiteraard niet blij mee. Dit kan van alles betekenen. Het kan als het virus voorbij is, weer gaan stijgen, maar het kan ook betekenen, dat zijn eigen cellen terug zijn en dan hebben we een probleem. Ze kunnen dan nog wel een boost donorcellen geven en hebben ze ook nog wel wat medicijnen om te proberen het weer op te krikken, maar is natuurlijk niet zo prettig.
Ik vroeg aan Dr Bredius; Moeten we ons zorgen maken en toen zei hij: Het is natuurlijk beter als het 100 % is, maar het kan nog stijgen, maar het zal een heel onzekere tijd worden (blijven). Het kan alle kanten op gaan! Niemand weet dus wat er gaat gebeuren.
Maandag krijgt hij nog een keer de immuunglobuline en misschien ook volgende week een beenmergpunctie. Julian is nu in ieder geval wel thuis en mogen hem paracetamol geven en als hij zieker wordt, moeten we weer bellen.
Al met al een domper op deze dag. We waren zo blij dat hij mee mocht naar huis en vanmiddag dit vervelende bericht.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten