Dag + 96 na BMT
Het heeft even geduurd voordat er weer een berichtje op de site stond. Ik had niet zoveel te schrijven.
Julian heeft sinds zaterdag geen paracetamol meer en zijn temperatuur was vanmorgen zelfs 37.0. Perfect dus!!
Gisteravond werd hij wakker en riep ons. Toen John bij hem kwam, bleek dat hij zijn sonde er per ongeluk een stukje had uitgetrokken. Vorige week is dit ook al een keer gebeurd, maar heb ik hem meteen teruggeduwd. Julian wist nu hoe dat voelde en dat wilde hij niet. Ik heb de sonde er toen maar uitgetrokken.Vannacht heeft hij dus zonder sondevoeding de nacht doorgebracht. Vanmorgen nog even het ziekenhuis gebeld, maar het kan wachten tot morgen. Als hij ongeveer 1/2 liter vocht binnen krijgt, is dat voor vandaag wel genoeg.
Gelukkig maar dat het kan wachten, anders hadden we vandaag ook naar Dirksland gemoeten om de bloedwaarden te bekijken, want de bloedplaatjes moeten voor het inbrengen van de sonde boven de 50 zijn en donderdag waren ze 35. Dan had hij daarna nog bloedplaatjes moeten krijgen en dan pas de sonde er opnieuw in.
Nu moeten we morgen toch naar Leiden en kan alles in ene moeite door. Al zal het wel wat langer duren dan anders.
Hij is nu bij oma Leuni spelen en heeft hij verteld dat drinken het belangrijkst is. Hij weet het dus wel, maar zegt steeds: Ik heb geen dorst. Daarom is de sonde nog zo handig, dan kunnen wij er af en toe wat extra water doorspuiten en komt hij niets tekort.
Vanavond zal hij de bactrimel dan ook "zelf" in moeten nemen, maar dat vond hij niet zo erg. "Deze" gaat wel, zei hij. Die andere vond ik echt niet lekker!
Zelf ben ik vanmorgen op sollicitatiegesprek geweest. Het is eigenlijk een hele slechte timing, maar een aantal weken geleden ging het zo goed, dat ik weer ben gaan solliciteren. Afgelopen vrijdag kreeg ik een e-mail of ik nog wat gegevens wil invullen en maandag kreeg ik een mail of ik vandaag op gesprek wilde komen.
Ik ben toch maar gegaan (ondanks dat de uitslag aan het eind van de week negatief kan zijn) en heb de hele situatie uitgelegd (ze wisten er deels wel wat van) en er is gelukkig wel begrip voor.
Het was een heel leuk gesprek en kan dinsdag beginnen. Het is op oproepbasis en moet ik een keer "nee" zeggen vanwege het feit dat we met Julian naar het ziekenhuis moeten, is er ook geen man over boord. Heb je in ieder geval geen gezeik met arboartsen e.d.Ik ben er wel heel blij mee, want de muren komen wel op me af, moet ik zeggen.
Verder kijken we wel waar het schip strand. Mocht de combinatie van ziekenhuis en werken niet gaan, kan ik altijd weer stoppen.
Het is nog steeds wachten en de week kruipt vooruit. Hopelijk krijgen we morgen de uitslag, want het blijft spannend, ondanks dat we er allebei een goed gevoel over hebben.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten