Het gaat de laatste dagen niet zo lekker met Julian. Hij is erg lusteloos en we hadden gehoopt dat hij door het krijgen van bloed afgelopen donderdag wel fitter zou worden, maar dit is niet het geval.
Hij moet de laatste dagen veel overgeven en in de 1e instantie dachten we dat het aan het opbouwen van de sondevoeding lag. Gisterochtend heb ik de dietiste van het ziekenhuis nog even gebeld en ze adviseerde om het langzaam op te bouwen en voorlopig 24 uur per dag te geven, totdat we weer op de 60 ml per uur zitten, zodat het alleen 's nachts nodig is. Hij zit nu op de 20 ml per uur en krijgt dus al met al niet veel binnen. Hij eet en drinkt zelf bijna niets en als hij iets drinkt, komt het er meteen weer uit.
Vanmiddag zijn we toch wel ongerust geworden en hebben we besloten om toch naar het ziekenhuis te bellen met onze bevindingen. Julian ging steeds vaker overgeven en lag zomaar stilletjes op de bank. Als Julian gezond was geweest, hadden we er geen seconde over nagedacht om naar de huisarts te bellen en hadden we het rustig afgewacht. Iedereen heeft weleens buikgriep, maar nu wilden we toch wel even dat er iemand naar hem keek.
In Leiden wilden ze toch dat hij even gezien werd en aangezien er daar momenteel geen bed vrij was (als hij eventueel opgenomen moest worden) en het voor ons een heel eind rijden was, zijn we naar het Sophia gegaan.
Achteraf gezien hadden we ook kunnen vragen of de kinderarts in Dirksland even naar hem wilde kijken, (daar kennen ze Julian inmiddels ook wel redelijk goed en zou ook zeker gemogen hebben als we daarheen gebeld hadden) maar daar dacht ik pas veel later aan. In de 1e instantie stelden ze voor om hem bij de huisartsenpost te beoordelen, maar dat zagen we niet zo zitten ( het is toch een bijzondere situatie) en toen stelde ze voor het Sophia in Rotterdam te bellen, omdat hij daar al die tijd voor transplantatie onder behandeling is geweest en we nu de aankomende tijd ook weer vaker naat toe zullen gaan
In Rotterdam aangekomen hebben ze een vingerprikje gedaan en zijn bloed nagekeken. Hij was in ieder geval niet uitgedroogd en zijn "zoutgehalte" was allemaal goed. Hij heeft ook geen koorts. Uiteindelijk mochten we toch naar huis en moeten we hem goed in de gaten houden en als we het weet niet vertrouwen weer aan de bel trekken.
Hij ligt nu lekker te slapen en hopen dat het spugen snel minder wordt en de sondevoeding verder op kunnen bouwen, zodat hij weer sterker wordt.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten