30 september, de geboortedag van Julian

 30 september, een datum om nooit meer te vergeten!

5 jaar geleden lag er een kersverse baby in zijn ledikant. Wat waren we blij!

4 jaar geleden vierde Julian zijn 1e verjaardag, compleet met teletubbie taart

3 jaar geleden vierde Julian zijn 2e verjaardag, toen heeft hij een garage gekregen

2 jaar geleden voor het eerst trakteren op de peuterspeelzaal en op de peutergym

1 jaar geleden zijn 4e verjaardag gevierd, blij, maar ook bang voor de toekomst hebben we deze dag gevierd met als uitstapje: Patatjes eten bij "Breen"

Vandaag, een vreemde dag, want onze Julian is geen 5 jaar geworden.
Hoe moesten we de dag doorkomen, we wisten het niet; maar al met al is dat toch aardig gelukt.
Vanmorgen zijn we eerst naar Julian gegaan en hebben we bloemen en een ballon neergezet.
Jammer genoeg waren we er niet als eerste, maar goed; er zijn ergere dingen in de wereld.
Wij hebben 2 bakken met roosjes neergezet. 1 bak met witte roosjes en 1 bak met rode roosjes. De welbekende clubkleuren ( niet van Feijenoord)
Een tijdje terug hebben we een rood bloempotje gekregen met witte bloemen, maar die waren uitgebloeit en hebben we er witte heide ingezet, dit heeft Mirthe "gegeven"
Mirthe vond de beer en de ballon wel heel interessant. Ze wilde kroelen met de beer en riep steeds: Leuk! Leuk!
Gelukkig maar, dat ze niet beseft wat voor beladen dag het voor ons is. Zij vond het allemaal reuze gezellig.
Ze wilde de beer mee naar huis nemen, maar we hebben gezegd dat deze beer voor Julian is en dat zij beren genoeg heeft. Uiteindelijk heeft ze hem toch netjes teruggezet. Nadat zij een handkus had gegeven zijn we in de auto gestapt en richting Rotterdam gereden.

We zijn toen naar het Sophia kinderziekenhuis gegaan. We hadden nog best veel speelgoed van Julian, die hij gekregen heeft van mensen, maar waar wij ook niet aan toegekomen zijn om ze aan Julian te geven. Hij kreeg zoveel, dat we onmogelijk iedere dag met een aantal cadeautjes aan konden komen. Hij zag anders door de bomen het bos niet meer.
Het meeste zat nog nieuw in de verpakking of had hij hooguit 1x mee gespeeld en van dit speelgoed konden we wel afstand doen.
Natuurlijk geven we zijn hijskraan en vuilniswagen van playmobil nooit meer weg.

Ik had gisteren even een e-mail gestuurd met de mededeling dat we vandaag zouden komen.
Bob de Raadt (maatschappelijk werker) had teruggemaild of we er om 10 uur konden zijn, zodat we even bij konden praten.
Eenmaal op 2 Zuid aangekomen, was Bob nog telefonisch in gesprek en zijn we doorgelopen naar de afdeling zelf.
Zuster Yvonne was aan het werk en we vonden het erg leuk om haar weer te zien. We hadden haar na het overlijden van Julian op de IC voor het laatst gezien.
Ook Julian's favoriet, zuster Anke, was weer van de partij.
Nelly (pedagogisch medewerkster) heeft de spulletjes in ontvangst genomen en hebben we een bakkie gedaan met z'n allen in de zusterspost.
Het was echt een gevoel van thuiskomen. Er liggen zoveel herinneringen en de verpleegkundigen hebben zoveel dingen met ons gedeeld en waren er op cruciale momenten ook bij.
Het was fijn om ze allemaal weer te zien.
Ze vonden Mirthe al een grote meid geworden en Mirthe liet ook duidelijk aan hen zien dat ze een echt handenbindertje is.

Na een poosje zijn we nog naar Bob gegaan en daar hebben we weer een bakkie gedaan en hebben we nog een hele tijd zitten praten.
Uiteindelijk hebben we dan weer afscheid genomen van 2 zuid en zijn we naar het Stiltecentrum gegaan in het ziekenhuis.
We hebben tijdens de herdenkingsbijeenkomst op 13 juni j.l een kaartje ingeleverd met een foto van Julian en wat tekst erop geschreven.
Al deze kaartjes zitten nu in een map en hebben we zitten bekijken. We stonden er versteld van hoeveel "oudere" kinderen er ook overleden zijn.
Wij dachten dat het voornamelijk baby's waren, maar daar hebben we ons lelijk in vergist.
Ook heb ik nog een stukje geschreven in een soort dagboek, waar ook andere ouders in kunnen schrijven.
We hebben ook nog een kaarsje aangestoken voor Julian. Dit is ook mogelijk in het stilte centrum.
Nadat we hier geweest zijn, gingen we uiteraard nog op de poli langs. Zuster Gerda, Nel en nog 2 bekende zusters (waar ik de namen van kwijt ben) waren er en hebben we nog even met hen gesproken.
Ook kwam dr van Noesel nog aanlopen in de gang. We zeiden gedag en hij zei ook hallo en hij liep toen verder. Hij liep de hoek om en kwam toen terug.
Hij zei: Ik liep te denken, welke ouders zijn dit en wist hij meteen weer dat we de ouders van Julian waren.
We hebben ook nog even met hem staan praten en dingen opgehaald. Hij zou de groeten doen aan dr van Heuvel. Zij is uiteindelijk de behandelend arts van Julian, al hebben we dr van Noesel tijdens de allereerste opname van Julian en tijdens die slechte periode in mei, heeft hij ook regelmatig aan het bed van Julian gestaan.

Na afscheid genomen te hebben op de poli zijn we nog even de stad in gegaan om wat te eten en te shoppen. Het was heel vreem om weer de weg naar/langs het Ronald MC Donaldhuis te lopen. De laatste keer dat we dit rondje liepen was midden in de nacht, toen we uit bed gebeld zijn door het ziekenhuis, dat het zo slecht ging met Julian en uiteindelijk was overleden toen we aankwamen.
Rond een uur of half 4 waren we weer thuis en zijn de opa's en oma's en Lianne nog even geweest.
Tegen 18 uur zijn we nog even naar Julian gegaan en hebben alle bloemen, kaart, tekening en bal met ballon nog bekeken.
We wilden toen de ballonnen oplaten, maar de helium was er toch een beetje uitgegaan.
We konden de Cars ballon, die we van de ouders van Thordis gekregen hebben, wel oplaten en ging hoog de lucht in. Hopelijk hebben Julian en Thordis hem kunnen zien vliegen.
De voetbal ballon hebben we weer aan de carsbal gebonden en hem weer teruggelegd tussen de bloemen. We vonden het zonde om hem op te laten als hij een paar meter verderop weer neervalt.
Mirthe heeft de beer en de voetbal een kusje gegeven en weer een handkus naar Julian. We zijn toen weer huiswaarts gekeerd.
Vanavond hebben we het lievelingsgerecht (patat met een fricandel) gegeten en we zitten nu uitgeteld op de bank.
Al met al is het een hele fijne dag geweest en vonden we de dagen ervoor veel moeilijker.
We zijn ook blij dat we deze dag deze invulling hebben gegeven, het heeft ons een heel goed gevoel gegeven.
We willen iedereen bedanken voor de e-mails, sms-jes ballonnen, bloemen, knuffels enz enz.
Het heeft ons goed gedaan!!!

Nog een toevalligheid:

Vanavond voelde John ineens iets tussen de bank en wat bleek? Haalt hij een condoleancekaart tevoorschijn en dat precies op de geboortedag van Julian.
Als dat geen toeval is.........