11 NOVEMBER 2008
Vorig jaar 11 november kregen we te horen dat Julian naar alle waarschijnlijkheid ook acute leukemie had gekregen en of we de volgende dag naar het ziekenhuis wilde komen voor een beenmergpunctie.
Diezelfde avond zei Julian: "Papa, ik ben bang!" Julian was bang om naar het ziekenhuis te gaan. Iets wat hij nog nooit had gezegd!
Wat zou er toen door dat koppie heen gegaan zijn?
Wist hij onbewust dat deze nacht de laatste nacht in zijn eigen bed zou zijn?
Wist hij dat hij nog maar een uur of 11 in zijn eigen bed door zou gaan brengen?
We zullen er nooit geen antwoord op krijgen, maar waarschijnlijk wist Julian al veel meer dan wij wisten!
11 NOVEMBER 2009
Vandaag is het precies 11 maanden geleden dat Julian is overleden.
Op 11 december is Julian van ons heen gegaan naar het land van "beter zijn"
11 maanden, wat is het toch hard gegaan!
11 maanden, of het de dag van gisteren is!
Ruim 11 maanden is julian ziek geweest.
Wat zijn die 11 maanden spannend geweest!
Nu 11 maanden zonder onze lieve knul.
Wat zijn die afgelopen maanden zwaar geweest!
Na 11 maanden kunnen we ook zeggen dat we ons leven weer een beetje op de rails hebben.
Maar missen doen we Julian nog ieder dag, dat zal minimaal de komende 111 jaar, 11 maanden en 11 dagen zeker nog zo blijven!!
Onze wereld stortte 4 dagen na de geboorte van onze dochter Mirthe (27-12-2007) volledig in, omdat er bij onze zoon Julian (30-09-2004)een zeldzame vorm van leukemie werd geconstateerd. Ik ben een dagboek bij gaan houden om zo alles van me af te schrijven. De ziekteperiode van Julian loopt van 30-12-2007 t/m 11-12-2008. Na die tijd heb ik beschreven hoe we geprobeerd hebben om ons leven zonder Julian weer voort te zetten
Herinneringen aan Julian
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten