Afgelopen maandagmoren om 5 uur kreeg ik buikpijn en die pijn kwam regelmatig. Het deed absoluut niet zo'n pijn als echte weeën, maar toch had ik er geen goed gevoel bij.
Ik heb de verloskundige gebeld en ze is gekomen. Ze heeft gekeken en mijn baarmoeder was al voor een deel verstreken en is ze meteen gestopt, omdat je hiermee weeën kunt opwekken.
Ze is gaan bellen met het ziekenhuis in Dirksland en ik mocht gelijk komen voor een CTG.
Er was wel iets van weeënactiviteit te zien en is er toch besloten om me weeënremmers te geven.
Dit moest 48 uur inlopen en ook heb ik nog 2 injecties gekregen om de longetjes te laten rijpen, voor het geval de bevalling echt door ging zetten.
Maandag op dinsdagnacht heb ik weer buikpijn gekregen zo om de 5 minuten en deze waren behoorlijk pijnlijk en ik was bang dat de bevalling echt door ging zetten. Ik heb midden in de nacht ruim een uur aan de CTG gelegen en toen zakte het toch weer af.
Dinsdagmorgen heb ik een echo gehad en ik had geen ontsluiting, wat wel een heel goed teken is!!!
Vanmorgen rond 11 uur waren de weeënremmers via het infuus ingelopen en mocht ik worden afgekoppeld.
Ik heb toen een CTG gehad en die zag er goed uit.
Na maandagnacht heb ik geen last meer gehad van buikpijn en ook na het afkoppelen van het infuus heb ik in het ziekenhuis ook geen last meer gehad.
De gynaecoloog is geweest en hij zei dat het best zo kan zijn dat de baby gewoon tot 40 weken kan blijven zitten, omdat ik geen ontsluiting heb. Al geven ze hiervoor natuurlijk geen garantie!!!
Het was een rare gewaarwording in het ziekenhuis. Alleen het geluid van de infuuspomp, bezorgde me in het begin al kippenvel. Hoe vaak hebben we die dingen horen piepen?
Ook was ik ontzettend bang, dat als de baby nu geboren wordt, hij/zij aan de beademing zou moeten.
Waar heb ik dat vaker gezien?
Ze hebben me toen wel gerustgesteld; mocht de baby nu geboren worden is de kans heel groot dat hij/zij zelfstandig kan ademen en ook mag de baby (mits er geen complicaties komen) gewoon in Dirksland blijven en hoeft hij/zij niet naar het Sophia kinderziekenhuis. Dat was op zich ook wel een prettige gedachte.
Maar goed, het is nu zaak dat de baby nog een 3 a 4 weken blijft zitten. Ik hoef geen volledige bedrust te houden, maar moet het uiteraard wel rustig aan doen.
Ik vroeg nog: Wanneer moet ik nu bellen? Als ik voor ieder pijntje/harde buik zou moeten bellen, dan had ik nu in de 3,5 uur dat ik thuis ben, ik geloof al zo'n 8 keer kunnen bellen. Want ik heb nu al meer harde buiken gehad sinds ik thuis ben dan de afgelopen 2 dagen. Als zijn ze nu NIET regelmatig en NIET pijnlijk.
Ik moet nu bellen als ik regelmatige harde/pijnlijke buiken heb of als ik ongerust ben.
Als ik naar mijn lichaam luister, kan ik me niet voorstellen dat deze baby tot 40 weken blijft zitten, zoals de gynaecoloog suggereerde.
Voor mezelf moet ik denk ik blij zijn als ik de 37 weken ga halen. Zeker als ik naar mijn lichaam luister.
Maar goed, ik kan er ook gigantisch naast zitten!!!
Ik zal niet de eerste zijn, die met 33 weken aan de weeënremmers heeft gelegen en waarbij de bevalling met 42 weken moet worden opgewekt.
Het is en blijft spannend en afwachten..............................................
Geen opmerkingen:
Een reactie posten