We gaan Julian steeds meer missen. Vanmorgen kwamen er nog heel veel condoleancekaarten, waaronder 1 van zuster Nel. Ik schoot meteen vol van hetgeen zij had geschreven.
Ook zijn we erachter gekomen dat het nummer Kleine held van Jeroen vd Boom speciaal is geschreven voor een KIKA concert. Hoe toevallig kan het zijn dat we uitgerekend dit nummer op de begrafenis hebben gedraaid.
Ook kwamen we vandaag het verband en spuitje tegen, waar Julian altijd opa mee verbond. Julian deed dit zo graag en als opa dan zei: Oh, Ik wil niet dan zei Julian: Het MOET!!!!! Dat zeiden wij altijd tegen hem als er weer infuus geprikt moest worden.
Vanmiddag zijn we nog bij Tante Anna geweest. Eerst naar het kruidvat om luiers voor Mirthe en Julian zei dan altijd als hij zat te wachten in de auto en hij de viskraam zag: Ik wil kibbeling!!!
Ook was het vreemd om Mirthe met het speelgoed te zien spelen, waar Julian altijd mee speelde en zelf de koekjes te eten, die hij altijd zo graag lustte.
Vanavond voor de 1e keer zonder Julian patat gegeten in de kamer aan de kleine tafel. Wat een stilte!!!
Geen Julian die wilde helpen de tafel aan te zetten, geen Julian die om lange patatjes vroeg en geen Julian die tig keer om nog meer mayonaise vroeg.
Geen ellenlang bedritueel, normaal duurde het altijd een uur, voordat we alle medicijnen gegeven hadden, sondevoeding aangesloten hadden, tanden gepoetst en verhaaltjes van Jip en Janneke hadden voorgelezen.
Steeds meer komen we dingetjes van Julian tegen en het gemis wordt steeds groter en het besef dat we Julian nooit meer zullen zien wordt ook steeds groter.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten