Woensdag 25 maart

Het is al zo lang geleden dat ik iets geschreven heb. Met ons gaat het naar omstandigheden best redelijk. We missen Julian ontzettend maar we proberen toch de draad van het leven weer op te pakken. Door op een positieve manier aan Julian te denken (wat kon hij goed voetballen !!) komen we veel verder, dan door negatief te denken (hij zal nooit meer kunnen voetballen) Over het algemeen lukt dit aardig. Ik ben weer op zoek naar werk. Ik wil het liefst weer iets op kantoor voor een dag of 2. Dus mocht iemand iets weten, hoor ik het graag!!!!!!!!! Ook ben ik begonnen om een boek te schrijven over de gehele periode. Het is voor mij fijn om alles van me af te schrijven en wie weet waar het schip zal stranden en komt mijn boek nog eens in de winkel te ligggen. De maatschappelijk werker van het ziekenhuis, wil ook graag meedenken over de invulling van het boek, voornamelijk hoe wij ons als ouders staande hebben gehouden de hele periode. Met Mirthe gaat het goed.Het is een vrolijke tante.Het in huis Ze loopt er lustig op los in de kamer, maar zodra er schoenen aan haar voeten verschijnen, stopt ze ermee en gaat ze kruipend verder. Eten is momenteel een ramp bij haar, maar daar is zij vast niet alleen in. Het is een echt handenbindertje, al worden de bloempotten, fotolijstjes ed wel wat meer met rust gelaten, moet ik zeggen.