Vandaag was het dan eindelijk zover. Het monument voor Julian is geplaatst. Het is heel mooi geworden!!! Het is fijn dat het nu klaar is, want die zandvlakte met inmiddels een paar verdwaalde grassprieten is ook niet om aan de te zien. Aan de andere kant is het wel heel vreemd om bij een steen op het graf van je eigen kind te staan. Het zou niet moeten kunnen, maar goed, daar wordt niet naar gevraagd.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten